|
Achtergrond: blauwe lotus van Willie Cools |
|
Hommage aan kunstschilder en graficus Willie
Cools
Een veld van
verwilderde rozen is een hommage aan kunstschilder en graficus Willie Cools. Een sober en
verzorgd uitgegeven bundel met gedichten van Richard Foqué,
Theo Slachmuylders, Thierry
Deleu, Suzanne Binnemans,
Nicole Van Overstraeten, Ferre
Denis, Tony Rombouts, Erwin Steyaert,
Rose Vandewalle, F.A. Brocatus, Ulrich Bouchard, Hannie
Rouweler, Frank Decerf, VPM bio,
Roger Nupie, Joris Iven,
Marije Kos, Guy Commerman
en Begga Mariën. Zeg maar
een elite van hedendaagse dichters, bekend, bekroond, geprezen door de kritiek. Deze
bijdragen bewijzen ruimschoots de waardering die deze dichters koesteren voor
het werk van Cools. “Willie Cools schilderde
uitbundige taferelen op grote bladen papier in een al even uitbundig coloriet
van rood en geel en groen met witte sluiers van achtergrond of overlapping,”
schrijft Hugo Brutin in het Nawoord. In
de meeste gedichten wordt daarop gewezen, soms omzichtig en sporadisch, soms expliciet
en herhaaldelijk. In
het gedicht “Evenwicht” (p. 11) schrijf ik: … kleur en klank
geëxciteerd door onbevangen kijven van vrouwelijk bloot,
hoe zij zich wringen in rood
geel groen ophitsend decoratief … Of
in een gedicht van Suzanne Binnemans (p. 12): ik wentelde me in jouw
kleuren … bedachtzaam leunde je
over mij heen ik voelde jouw hete
adem wanneer je mijn naakte
lichaam zorgzaam toedekte met
witte sluiers … Ook
het sensuele, het zinnelijke in zijn werk wordt sensu
lato bezongen in mooie verzen. Zoals in het tweede
gedicht van Binnemans: … je spreidt het laken
uit voor ons beiden ons liefdesspel kan
beginnen … Ook
door Tony Rombouts in het gedicht “Het Ongemerkte”
(p. 16): Het lichaam leeft en zindert vol sensualiteit. Niet alleen erotiek maar vooral een verfijnde esthetiek … Ook
de “Bewegelijkheid” in het werk van Cools komt aan bod, onder andere bij Erwin Steyaert in het gedicht “Thuiskomst” (p. 17): … nat van verf dansen vrouwen uit zijn
hand. … Bloot en heerlijk zweven ze in het blauw
van zijn doek. Roger
Nupie maakt in “Kleur-rijk”
(p. 25) een geslaagde synthese van Cools’ werk:
opdringend coloriet, levendig, vol beweging, sensueel. Bezeten &
bevleugeld schilderde je … Liet ons dansen,
duelleren & zweren bij de overmoed van onze
lichamen. … Alles onder de noemer
van liefde, … Kleur klaart voor
eeuwig op. Brutin vervolgt: “Zijn
vrouwelijke gestalten zijn wellustig, omdat zij het resultaat blijken of lijken
te zijn van een ongeremde impuls. Het lichaam, dat in zijn centraal gedeelte
van buik, borsten en dijen monumentale allures aanneemt, loopt vaak uit in een
spitse punt.” Guy
Commerman kruipt in de huid van zijn vriend, als hij
dicht: Ik heb met ze te doen, ze zijn mijn weeën, mijn kleuren in
donkerte van bestaan, mijn vormen van een
wensdroom, mijn ware vrienden en
getuigen, mijn gulden snede, mijn luie levenslijnen
in de vurige zon. Een
mooi uitgegeven bundel, handig formaat, op zachtgeel gekleurd papier, met op
het voorplat het schilderij Innerlijke
waarheid en achteraan een Nawoord van Hugo Brutin
en enkele citaten van critici over het werk van Willie
Cools. In
de bio- en bibliografische gegevens van de dichters
valt op: enerzijds dat de meesten geboren zijn in de jaren ’40 en ’50, niet
verwonderlijk als je weet dat zij vrienden waren van Willie
Cools (°1931) en anderzijds dat ruim de helft in het
onderwijs stonden, ook Cools was docent. Ik
heb Willie Cools leren
kennen via Guy van Hoof die een paar keer een tentoonstelling liet organiseren
in de stad van mijn vrouw, Harelbeke. Cools’
enige thema is de vrouw, haar lichaam, haar figuur, in alle vormen, toonaarden
en facetten. Zijn tekeningen en schilderijen zijn een uitbarsting van kleur,
emotie en ritme. Hij stoorde zich niet aan de gangbare stromingen; hij ging een
eenzame weg. De bundel Een veld van
verwilderde rozen is een hommage aan de kunstenaar. Via de gedichten komt zijn
levensvisie goed over. Spijtig dat de afgedrukte schilderijen in zwart-wit
zijn, maar ook uitgevers zijn soms beperkt in hun mogelijkheden; vaak moeten
zij ook rekening houden met de verkoopbaarheid van het product (lees de prijs
aan de consument). Thierry Deleu Een veld van verwilderde rozen, een hommage aan kunstschilder en graficus Willie Cools, samensteller:
Hannie Rouweler, ISBN 978-1-4478-1717-8, Demer
Uitgeverij, 2011
info@demerpress.be Nicole Van Overstraeten, waarvan ook een gedicht in de bundel staat, schreef een zeer interessant stuk over hoe ze als vrouw reageert op de schilderijen van Willie en een bespreking van de bundel. Kan je lezen in: http://blog.seniorennet.be/yasmin/
|