Inleiding door Hugo VanVlaslaer

               De Verenigde Naties hebben 2009 uitgeroepen tot het jaar van de sterrenkunde en de Europese commissie benoemt 2009 tot het Europese jaar van de Creativiteit en de Innovatie.

                Europa verklaart doelen te hebben, ten eerste, ten tweede en ten derde. Ik formuleer ze kort. Ten eerste: de promotie van de culturele verscheidenheid en de interculturele samenwerking. Ten tweede: de cultuur bevorderen als creatieve stimulans voor de vernieuwing in andere sectoren en  als instrument  in de internationale betrekkingen. Cultuur zorgt mee voor de realisatie van de Lissabon strategie: in 2010 moet Europa een voorbeeld zijn van de kennismaatschappij.  Ten derde:  zal cultuur een grote rol  spelen in de lokale ontwikkeling en de sociale samenhang, in de plaatselijke economie. Culturele manifestaties trekken bijvoorbeeld toeristen aan.

                De Pelicaen is een culturele vereniging. We starten vandaag een tentoonstelling, groter dan anders, één tentoonstelling in twee zalen.  Ik verwelkom de aangetrokken toeristen. Dag. Ik verheug me over onze impact op het Duffels welzijn. Neen, de Pelicaen is bescheiden, staat met beide voeten op de grond, beseft weinig inbreng en bijbreng in de Duffelse maatschappij te hebben. De creativiteit van onze leden zal Reynaers Aluminium niet aanzetten om nog naar betere raamprofielen te zoeken. Doen ze zo wel,  zonder hier een schilderij te bewonderen. We zijn bescheiden. Ondanks onze bescheidenheid…  In Limburg zeggen ze: zo fier als een gieter, maar de Pelicaen is zo fier als een andere vogel, zo fier als een pauw en ik zelf ben zo fier als een gieter (mijn onderwijsloopbaan begon in  de Limburg, in Genk)… We zijn zo fier als een pauw en een gieter, dat we  nu een grote tentoonstelling, die ene tentoonstelling in twee  zalen, een mooie tentoonstelling, kunnen starten. We werkten reeds met twee gelijktijdige tentoonstellingen , in elke zaal één. Nu één in twee zalen: meer werken,  maar het doel was eigenlijk  meer ruimte per schilderij. Een bos kunst waarin je de bomen nog erkent.

 We starten altijd een beetje plechtig met een vernissage en schepen Lili Stevens  zal  openen, geeft zo nog meerwaarde, de zegen van het gemeentebestuur  voor, volgens Europa, onze  grote rol in de lokale ontwikkeling en de sociale samenhang en het aantrekken van toeristen. We trekken. We zijn blij met jullie belangstelling ondanks de comedy avond  in zaal Forum,georganiseerd door het Davidsfonds, KWB Sint Maarten  en  Plazanterik.

Geen uur van de cultuur, een jaar. Maar ja, kunst is belangrijk, heeft macht.  Ik heb het daar lang geleden over gehad. Ik zal één machtig feit  herhalen.
De kunst heeft zelfs België gesticht, niet een schilderij, maar de zangkunst. We hebben in de Vaderlandse Geschiedenis geleerd, dat op 25 augustus 1830, na de opvoering in de Muntschouwburg van de Stomme van Portici, waarin het duet "Heilige vaderlandsliefde, schenk ons weerom trots en moed" gezongen werd... We hebben geleerd: na die opvoering krijgt de smeulende revolte tegen de Nederlanders een echt opstandig karakter.  België ontstaat, de kunst startte de revolutie...

Ik denk, dat zoiets eerder uitzonderlijk is en dat de kunst dan slechts de druppel is, die de emmer doet overlopen.  In elk geval: de zangkunst startte België.  Zeggen sommigen daarom nu, dat België een KUNSTmatige staat is, anderen dat de staat te veel noten op zijn zang heeft?

 Onze deelvereniging Peli-Musica heeft noten op haar zang. Ze geven morgen een concert in het Gildenhuis, start om 20 uur. Toegang: 10 €, in voorverkoop: 8 €, studenten: 5 € aan de kassa. Ik verkoop voorverkoopkaarten tijdens de receptie. Zij zijn er zelf niet, hebben generale repetitie. De groep plastische kunsten van de Pelicaen zingt niet en heeft toch de vogeleigenschap: ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. Wij selecteren geen werk voor een tentoonstelling. Onze leden tonen wat ze zelf toonbaar achten, alleen plagiaat mag niet. De klok luidt: creativiteit en innovatie. Eind 2008 vervoegde een nieuw lid onze fotografie en kwam een verloren zoon weer thuis. Na Gelukkig Nieuwjaar kreeg onze deelvereniging “groep plastische kunsten” er vier nieuwe leden bij en een andere verloren zoon terug. Ik stel eerst dat viertal voor, we hebben ze verspreid opgehangen.

De vier nieuwen:

Christiane Peeters, woont in de Binnenweg, Duffel, hangt beneden. Ze heeft de speciale sfeer van haar onderwerp te pakken en kan die mee tekenen en schilderen. Tof.

Herman De Winter, woont in Mechelen, hangt beneden. De Winter zit als kunstenaar op het ogenblik in een abstracte zomer. Zomer,want zijn abstract werk straalt warmte uit, een behaaglijk gevoel. Schilderde vroeger figuratief, abstract na een reis in Azië.

Frans Gielis, architect en cultureel hoogstaande bosmens. Hij woont in het Moriaubos, dat eigenlijk geen bos meer is en Frans is dus eerder een villamens dan een bosmens. Hij schildert ook chique. Hangt hier, ginds.

Mathy Pichal uit Hemiksem. Yes, we can. Een reputatie opbouwen, zodat we ook leden van buiten Duffel aantrekken. Yes, we can. En voor Mathy geldt: yes, she can. Hangt hier, daar.

In het totaal stellen 18 leden tentoon.  Ik denk dat jullie onze leden, buiten de nieuwen, kennen. Ik zal kort zeggen welke nog niet geciteerde bekenden boven en beneden tentoonstellen plus een beetje plus. Ik begin hier boven. Van nummer 4 tot tweemaal vier. Eddy Van Bulck. In de week van de amateurskunsten schildert hij publiek een groot en groots werk, nu presenteert hij klein en fijn en snel, snelschetsen. Erik Van den Bergh met pastels, berg op, niet berg af en in de gang een dame met vlinders in de buik, neen met braaf naast haar een vlinder. Gust Blommé met de g van Gust gedurfd werk en met de b van Blommé braaf werk. Ik supporter voor gedurfd. Fons Thys: de levende evolutietheorie in schilderijen, zoekt het weer anders en zal  het vinden, heeft het reeds vaak gevonden. Uschi Gils, achterste muur, zat in de finale voor de Talensprijs van vorig jaar, zal finaal het worden, sierkunstenares met, lees ik, onvoorwaardelijke liefde en lente. Teruggekeerd Erwin Van Bosstraeten, hier één beeld, beneden met drie beelden, plat op de vloer, niet platvloers, beeldig met een vleugje humor. Naast de premieplaat: twee speciale werken "beweging" van Lilia Vorotilo, horen thuis in een reeks v an vijf.

Verder beneden. Sanne Weck, SW met SW: serieus werk, SW: sterk werk, SW: sfeervol werk. Bekijk vooral haar WS: wonderlijke schreeuw. Leo van Huygevoort:  meestal grappige trash art, kunst uit afvalmateriaal. Remi Geens: geenszins zwak, alleszins sterk met waterverf. Nicole Bruynseels:  lerares  van de kunstfabriek, fabriceert kunst, werd ook verkozen om beeldhouwwerk te maken voor het vernieuwde rustoord. Albert Schellemans: de man van het sterk landschap, hij steekt er extra poëzie in.  Magda De Mulder ligt momenteel in het ziekenhuis, toont twee gezonde spoorwegstations. Herman Schellemans van de ijzeren beelden met ijzersterk succes.

Alle werken zijn te appreciëren. Onze tentoonstelling is een geslaagd geheel. Ik wens alle deelnemers veel succes.