Enkele foto's van de vernissage

Schepen Patrik Van Herck verklaart de tentoonstellingen open

De bezoekers in de projectiezaal tijdens de toespraken

Gommaar Andries leidt in de benedenzaal het harpspel van Liesbeth in

Liestbeth Vanspauwen

Bezoekers in de benedenzaal

Klik op de foto voor een vergroting, terug met de pijl links boven

Inleiding door Hugo Van Vlaslaer
         We starten met de vernissage van twee simultane tentoonstellingen, hier in de projectiezaal tonen we grafisch werk, in de benedenzaal hangen er schilderijen en staat er beeldhouwwerk. Vernissage. Dat woord zou afgeleid zijn van ‘vernissen’. Ooit smeerden de schilders op een vooropening nog een laagje vernis op hun werk, de finishing touch. Soms sluit men een tentoonstelling plechtig, dat heet dan een finissage. Sage. Frans: wijs, braaf. Nederlands: sage. Een sage is, volgens de dikke Van Dale, een overgeleverd volksverhaal, veelal de vrije bewerking van een historische gebeurtenis. We hebben niet de pretentie dat onze tentoonstellingen historische gebeurtenissen zijn. Overgeleverd wordt er wel. De deelnemers leveren hun kunst over aan het publiek, het liefst aan een talrijk publiek. In Duffel valt dat mee, op een vernissage toch. We zijn blij dat we Duffels zijn, met een welwillend gemeentebestuur, dat op onze vraag voor een betere belichting van de muren van deze zaal zal zorgen, het project is reeds goedgekeurd in de gemeenteraad. Dank. Ondertussen heeft André de stukke spotlampen tegen de zoldering vervangen. Dank. De verlichting is reeds beter en zal perfect worden, dit zal projectie- en de, dé tentoonstellingszaal worden. Veel dank.

         Ik ben niet lang van nature en ik wil vandaag korter zijn dan gewoonlijk, want na het stemgeluid hier moet er tijd zijn om een harp stemmiger te laten klinken. We planden tussen de twee toespraken hier een harpintermezzo. Blijkt de harp te zwaar om ze langs de trap naar boven te sleuren. Dit gebouw is van de vorige eeuw en toen zaten de liften in Duffel nog niet in de lift. Harp achteraf in de benedenzaal.

         Vorige tentoonstelling met grafisch werk heb ik de verschillende soorten grafiek overlopen, jullie kennen dus nog het verschil tussen een ets en een zeefdruk enz. Ik herhaal wel wat ik ook toen zei: als je een grafisch werk slechts drukt op een beperkt aantal exemplaren is daar per exemplaar heel veel werk aan. Je moet de grafische kunst liefhebben of je begint er niet aan. En de leden van ons grafisch kabinet hebben ook de Pelicaen lief, ongeveer om de beurt zelfs liever. Hij, zij van liever zorgt dan voor de premieplaat voor onze ereleden. Willie Cools vervaardigde de zeefdruk “ster op het middaguur”, de premieplaat 2008, een achtenswaardig werk. Hangt daar. Als je nog geen erelid bent, kan je het worden: 15 €, meer mag, voor het welzijn van de Pelicaen en je ontvangt in ruil de premieplaat, vanaf 25 € twee platen. Volgens de Wikipedia internetencyclopedie is Wille Cools een beroemde Duffelaar. Vijftien euro voor een werk van een beroemde Duffelaar: de Pelicaen zorgt voor het welzijn van zijn ereleden. Ereleden en de Pelicaen worden van die plaat gelukkiger. Niet aarzelen. Een reeks platen, verpakt in een kartonnen koker, liggen beneden klaar. Wie erelid is, wordt, kan zijn plaat, platen, straks meenemen. Mij contacteren voor je weggaat, het is heel lief als je vermijdt dat we de plaat achteraf bij jou thuis moeten bezorgen of opsturen.

         Hier boven hangt dus werk van onze deelvereniging ‘het grafisch kabinet’. Hier boven hangt werk van de bovenste plank. Het grafisch kabinet is een groep met niveau.

         Wie stelt hier tentoon? Ik noem de deelnemers op in de volgorde van hun werken. Erik Van Bulck, kan zowat van alles, de eerste keer dat hij uitpakt met grafisch werk, geslaagd. Gommaar Andries, Duffelaar die in Mechelen huist en reeds lang thuis is in de grafiek.. Erik Van den Berg, volhardt in het doorlopen van alle studierichtingen aan de academie van Mortsel , presenteert houtsneden.Willie Cools, zonder titel, indrukwekkend. Marie-Louise Sleeckx, voorzitter van het grafisch kabinet, bestuurslid van de vriendenkring van de academie van Lier, voorzitter van een grafisch atelier in Sint-Lambrechts-Woluwe, onze link in het Brussels hoofdstedelijk gewest, woont in Heist op de Berg en leeft met haar litho’s merkwaardig in de ruimte. Jeannine Geuens uit Mortsel, heel tof werk.. Lilia Vorotilo, Belgische uit Moldavië, probeert het met lijnen en puntjes volgens de meest recente gezonde etstechniek, schildert ook, schrijft poëzie in het Frans, woont in Sint-Lambrechts-Woluwe.

         In de benedenzaal staan er twee beelden van Gommaar Andries, wat abstract en in marmer nog wel. We tonen schilderijen in olieverf en in acrylverf. Ik wil even de verf in de verf zetten. 2008 wordt het negentiende jaar dat ik voorzitter van de Pelicaen ben, het twintigste jaar dat ik tentoonstellingen inleidt. Het wordt tijd dat ik over verf praat.

         De oudste verf voor schilderijen en het verluchten van manuscripten zou tempera zijn. Kleurpigmenten meestal gemengd met eierdooier en water, soms met eiwit. Frisse kleuren. De verf moest steeds opnieuw gemaakt worden, want eieren bederven vlug en stinkend. Maar tempera droogt vlug zonder te stinken en blijft dan eeuwen goed. Men mengde tempera ook met andere producten honing, gestremde melk, eveneens met olie. Zo zou olieverf ontstaan zijn. Dateert van de tijd van Van Eyck, kleurpigmenten gemengd met plantaardige olie, meestal lijnolie. Schilders maken hun verf niet meer zelf, kopen ze in tubes. Olieverf kan dik, dikker, dun, dunner gebruikt worden. Verdunnen kan met olie, met terpentijn. Olieverf droogt zeer traag. Maakt correcties mogelijk, je kan verf wegvegen met terpentijn. Als je het van de lange droogtijd op je zenuwen krijgt, kan je droogmiddelen aan de verf toevoegen. Er bestaan ook vaste olieverfstaafjes, oliepastels. Afhankelijk van de pigmenten is de olieverf transparant of dekkend. Raar maar waar, van het merk “van Gogh” bestaat er zelfs een met water verdunbare olieverf met verkorte droogtijd, gebruik van terpentijn overbodig. De verf heet H2Oil, Oil, olie, oil met hoofdletter O. In H2Oil zie je zo H2O zitten, de chemische formule van water. Slimme naam, slimme verf.

         Acrylverf is een sneldrogende recente verf, pigmenten in een polymeerhars van de acrylgroep. De betere plastiekverf dus. In water oplosbaar. Na het drogen watervast en dus niet meer weg te wassen met water om nog een correctie aan te brengen. Het is reukloos, olieverf niet. Jean Sel, de vorige voorzitter van de Hondiuskring vertelde me dat een lid van zijn kring van de dokter niet meer mocht schilderen met acrylverf, want dat is ongezond. Ik, bezorgd voor het welzijn van de Pelicaen, stuurde een mail naar het antigifcentrum “Gaan de leden van de Pelicaen van acrylverf ook langzaam om zeep of alleen die van de Hondiuskring?” “Niemand, acrylverf is niet giftig.” Natuurlijk als men giftige kleurpigmenten gebruikt, is elke verf giftig. Voorbeeld olieverf met loodwit, vroeger gebruikt, nu verboden. Een pigmentengeschiedenis uit het maartnummer van Physics World. Sinds jaren geweten: in het haar van Napoleon zit veel arseen, arsenicum. Daardoor loopt de veronderstelling dat hij vergiftigd werd. De universiteiten van Pavia en Milaan, Italië, onderzochten recent haar van tijdgenoten van Napoleon. In dat haar zit ook veel arseen, gemiddeld 100 keer meer dan het gemiddeld arseengehalte in haar van tegenwoordig. De oorzaak: arseenverbindingen als kleurpigmenten in de drukinkt voor behangselpapier van toen. Zouden gedeeltelijk verdampt en ingeademd zijn. Besluit Napoleon is waarschijnlijk niet vergiftigd en in verf en drukinkt kunnen giftige kleurpigmenten zitten. Zeker vroeger. Nu nog? Neen, u wordt gezonder van het bekijken van het grafisch werk hier en de schilderijen beneden.

         Beneden hangen dus schilderijen in olieverf en in acrylverf. Specialisten kunnen het verschil zien. Olieverf is meer glanzend. Als je nog een laag vernis boven de acrylverf zet, glanst ze ook.

         Ik kan de werken in de benedenzaal hier niet aanwijzen, ik som op wie er tentoonstelt. De gekende pelicaense schilders: Gust Blommé uit Mortsel, bewonderaar van De Chirico, maar nu met heel braaf werk, Nicole Bruynseels uit het Duffel dat onlogisch in Lier ligt, geeft tekenen en schilderen in de kunstfabriek, haar mooi werk loopt van Lier naar Parijs, Hector de Laet, Boom, de man zweeft tussen cartoon en schilderij, Uschi Gils, Sint Katelijne Waver, nog niet lang lid, in goede evolutie, Andrea Grootaers, Lier, twee werken uit haar zeer speciale voortlopende reeks, Albert Schellemans, Duffel, de voorzitter van de groep plastische kunsten, winnaar met landschappen, schildert ook de winnaar van de koers, Fons Thys, Kontich, weer anders dan anders, merkwaardig, Erik Van den Berg, reeds geciteerd bij de grafici, beneden met pastels, Piet Vandeputte, kwam woensdag pas terug uit Spanje en haastte zich naar de bibliotheek om 3 mooie aquarellen op te hangen, Lilia Vorotilo, ook van hier boven en dus eveneens van beneden, daar niet met puntjes, maar met het puntje op de i, verzorgd werk. Sanne Weckx kenden we nog niet als schilder. Ze nam wel reeds deel aan al onze fotografietentoonstellingen. Ze is meester in de schilderkunst en meester in de fotografie en volgde in 2000 nog een voortgezette opleiding in de beeldende kunsten aan de kunsthogeschool in Bergen, Noorwegen. In km ons meest afstandelijk lid, 60 km, Balen. Geen afstandelijk werk, verstandelijk mooi werk

         Ik merk dat mijn speech, ondanks mijn voornemen, niet korter is dan gewoonlijk. Eerder langer. Ik heb een lang blad. Ja, ik moest toch nog iets zeggen over de premieplaat en ik vond het haar van Napoleon en konsoorten het vermelden waard. Ik dank u voor uw aandachtig geduld.

© Hugo Van Vlaslaer

Schepen Patrik Van Herck

Mijnheer de Voorzitter, Dames en Heren genodigden,

Hij is inderdaad niet groot van gestalte, maar wel onnoemelijk groot in zijn woorden. Wat moet ik daar nog aan toevoegen, zo'n spraakwaterval ! Niets dus ... enkel dat ik nu de beide tentoonstellingen officieel voor geopend verklaar ... maar niet vooraleer ik de Kunstkringen De Pelicaen in het maartse zonnetje heb gezet, en die zon was schaars de laatste weken. Foto's, keramiek, beeldhouwwerken, aquarellen, en nog zo veel meer, je noemt het maar op en de pelicaen is er mee bezig. Zo is er ook nog het solistenensemble 'Peli Musica' die jullie alweer zal vergasten op een prachtig Primavera-concert op 12 april, maar eerlijk gezegd, heeft jullie voorzitter er nog niet aan gedacht om een aparte afdeling 'proza en poëzie' op te richten? Het komt allemaal zo vlot uit de tong, gewoonweg fantastisch. En ook zoveel dankwoorden aan het gemeentebestuur: maar is het onze taak niet als beleidsmensen om ervoor te zorgen dat onze culturele verenigingen op een perfecte manier gebruik kunnen maken van de Duffelse infrastructuur? Da's iets wat vele andere gemeenten ons benijden: de gemeente Duffel stelt GRATIS accommodatie ter beschikking en voegt daar nog GRATIS materiaal aan toe, zoals tentjes, tafels, schragen, stoelen, en noem maar op.

Graag gedaan, zou ik zeggen en wat de verlichting betreft, dat komt inderdaad in orde en we beschikken hier in de bib ook over een 'crème' van een conciërge, dus wat kan er dan fout lopen ?

Twee simultaantentoonstellingen, het is weer eens wat anders op het Pelicaen-bord? Jullie voorzitter heeft de verschillende kunstenaars één voor één geciteerd en ik wil ze op mijn beurt namens het College van Burgemeester en Schepenen dan ook één voor één feliciteren met hun creaties. Het zijn echt werken van de bovenste plank!
Als aperitief krijgen we vandaag en de volgende  week beeldhouwwerkvoorgeschoteld, als hoofdgerecht een aantal prachtige schilderijen en als toetje het grafisch werk.

Het laagje vernis wordt erover gesmeerd als 'digestif, het neusje van de zalm, de 'crème de la crème'. U ziet, ik kan me misschien wel aansluiten bij de proza- en poëzie-tak van jullie voorzitter ...

Beste voorzitter, ik heb het nog gezegd, kunst is 'uit de kleren gaan', 'zich blootgeven', maar dit alles op een zachte, serieuze en ernstige manier, op die manier kan 'striptease' ook kunst zijn.

Ik ben ervan overtuigd, voorzitter, dat deze organisatie van twee simultane tentoonstellingen wederom een schot in de roos zal zijn. Op die manier gebruikt u de beschikbare tentoonstellingsruimte van onze bibliotheek optimaal en geeft u de bezoekers én de kunstenaars meer ruimte.

Zeer onlangs, mijnheer de Voorzitter, heb je je laten ontvallen dat de volgende tentoonstellingen ook reeds op stapel staan in september, da's pas vooruitzien en plannen. En dat doen wij als beleidsmakers eveneens: wij gaan van Kasteel Gevers een volledig museum maken, want er staat nog heel wat op stapel rond geneeskunde. Er werd reeds een terbeschikkingsstelling gedaan door twee dames die in het Militair Hospitaal van Neder-Over-Heembeek hebben gewerkt en die daar een heuse collectie aan geneeskundig en verplegingsmateriaal hebben bijeengebracht, een collectie die in bruikleen aan de gemeente Duffel werd. gegeven en waarvan een tipje zal opgelicht worden ter gelegenheid van Erfgoeddag op zondag 13 april. En op dit ogenblik lopen ook nog gesprekken met het OCMW van Antwerpen en het Maagdenhuis over een andere collectie. Wordt vervolgd... Mijnheer de Voorzitter, beste vrienden, Pasen is voorbij, en dan pleegt een spreekwoord te zeggen: 'geen vijgen na Pasen', wel dit hier zijn geen vijgen na Pasen, ik kan iedereen deze simultaantentoonstellingen ten stelligste aanraden, hier en nu ter plaatse.

Zo Voorzitter ik wens iedereen nogmaals te feliciteren met hun kunstwerken en uzelf en uw kunstkring met de alweer prachtige organisatie voor ons cultureel Duffel. Ik verklaar deze tentoonstellingen dan ook officieel voor geopend.

© Patrik Van Herck

Schepen van Communicatie, Jeugd en Sport, Beheer Cultureel Patrimonium en Feestelijkheden.

Dankwoord
We danken schepen Patrik Van Herck. Hij is erelid van de Pelicaen sinds 2002. Maar als dank voor zijn interessante speech benoemen we hem dit jaar ere-erelid van de Pelicaen, d.w.z., dit wil zeggen, d.w.z. dus wij zetten / hem op ons artistiek ingebeeld voetstuk en offeren hem met artistiek ingebeelde wierook en mirre, de premieplaat en een ets van ons lid François Peeters, met vakantie.

Ik mag nog niet zwijgen van de Pelicaen. Hier en beneden ligt de cataloog van de tentoonstelling ter inzage. Ik zei dat Lilia Vorotilo in het Frans dicht. Beneden hangt de door Lilia gekalligrafeerde vertaling in het Nederlands van een gedicht van haar. In de nabijheid ligt op gewoon papier en gewoon geprint de originele Franse tekst en de Nederlandse vertaling. Mag meegenomen worden.
terug naar de startpagina (klik)     terug naar 'voorbij dit jaar' (klik